LK LKpanorama Lucaskerk_1 Lucaskerk_2 Markuskerk_zaaijer

Klik op de link voor  www.facebook.com/protgembreda

Uit de Johanneskerk

NAC in de eredivisie, helaas bungelt de ploeg vooralsnog onderaan. Maar er is nog veel mogelijk, het is pas het begin van het seizoen.

Het begin van het seizoen, ja, dat geldt ook voor het kerkenwerk: vergaderingen, vorming en toerustingsactiviteiten, kringen zullen weer beginnen. Toch was de zomer allerminst een rustige tijd. Vijf uitvaarten in onze gemeente, dat voel je, mensen die bij ons hoorden moeten we missen. Voor vrijwilligers is het soms ook zwaar om steeds weer dienst te moeten doen. We wensen de families van de gestorven gemeenteleden moed en kracht.

Gelukkig was er ook nieuw leven om te verwelkomen. Bij Rosaline en Tim Wilke-Zeeman werd een dochter,

Livia Bente, geboren. Bij Nynke en Martijn Goverde-Stienstra werd ook een dochter, geboren, een zusje voor Mats, Liv Emma. En Rob en Kirsten Visser-Schönbeck werden eveneens verblijd met de geboorte van een dochter Lara Teuntje Aalderina. Een wonder om mee te maken, onze hartelijke gelukwensen. We bereiden met deze ouders een doopdienst voor.

Startzondag

Op 10 september geven we toch een officieel startsein voor het winterseizoen. Nieuw ingekomen leden van het afgelopen jaar hebben allen een persoonlijke uitnodiging ontvangen. Het thema van deze zondag is: ‘Kerkproeverij’ of ‘zo gek is mijn kerk nog niet’. Om te proeven van een andere kerk is het mogelijk om 9.00 uur een rondleiding door de Martinuskerk te krijgen. Graag even opgeven als u hieraan mee wilt doen bij Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Om 10.00 begint de startdienst – er is ook kinderkerk en Next Level – en na de dienst koffie en thee met iets lekkers. Laten we er een gezellige zondag van maken, het goed hebben met elkaar is een gave van God. Iedereen van harte welkom!

Vredesweek

In de vredesweek vieren we de verbondenheid met de leden van de Martinusgeloofsgemeenschap. Op donderdag 21 september is er een gezamenlijk ochtendgebed in de Johanneskerk om 9.00 uur en op zondag 24 september is er een oecumenische viering in de Martinuskerk, aanvang 11.00 uur. In beide vieringen zijn de voorgangers pastor Adrie Lint en ds. Saskia van Meggelen. Aan de viering op zondag doet het koor ‘de Kerkzwervers’ mee. Thema is: De kracht van verbeelding.

Nood leert bidden

Er kwamen veel reacties op de preek over Jona 2. Hieronder een klein fragment:

Nood leert bidden. Een schietgebed, Heer, help me, help mijn man, mijn vrouw, mijn kind… Want je moet het toch ergens kwijt, je zorg om jezelf of die ander. Je moet er toch ergens mee heen. Als geen mens je dan nog helpen kan, misschien God nog? Nood leert bidden. Maar zo werkt het niet altijd. We kunnen zo teleurgesteld zijn. In mensen, in God. Verwachtingen hebben gehad die niet waar werden. Je knieën bij wijze van spreken stukgebeden en geen antwoord, geen verbetering, geen uitzicht hebben gekregen. Is er wel een God? Want ik merk het niet, ik ervaar Hem niet. Ik zie Hem niet aan het werk in de nood van de wereld, in mijn eigen nood. Zo bidden als Jona, zouden wij het kunnen? Zouden wij aan God kunnen vasthouden, ook als we niets van Hem merken? Of geven we het dan op te hopen op Hem? Deze vragen kom ik tegen en ik begrijp ze zo goed, ze gaan ook door mij heen, bij wat ik zie en merk. Ik denk ook wel eens: waarom nou toch?

………………………

Er bestaat een spiritualiteit van de leegte. God als verborgen ervaren, als afwezig en proberen het daarbij uit te houden.

……………………

Houden we het uit te geloven en hopen op God, no matter what? Wat er ook gebeurt… of beter: wat er ook niet gebeurt…

God gaat zijn ongekende gang: ik begrijp er soms niets van. Maar ik kan niet anders, dan me aan Hem vasthouden. Zo is ’t voor mij. En ik hoor graag hoe het voor u is.

Laten we in het nieuwe seizoen onze vragen én onze hoop delen en samen groeien tot een sterker geloof!

Met een hartelijke groet,

ds. Saskia van Meggelen

 

"De kracht van verbeelding" Vredesweek 2017

Oecumenisch ochtendgebed

Donderdag 21 september / 9:00 uur

Johanneskerk

Vredeswandeling

Zaterdag 23 september / 10:00 uur

Van de Vredeskapel Esserplein via Haagveld, Johanneskerk naar Martinuskerk

mmv. Cantorij Lucaskerk

Oecumenische Viering

Zondag 24 september / 11:00 uur

Martinuskerk

Haagsemarkt 2

mmv. koor De Kerkzwervers

Na de vieringen en de wandeling is er koffie en gelegenheid elkaar te ontmoeten.

Info: Mieke Frankfoorder, tel. 5146523

 

HERFSTAVONDZANG

Donderdag 28 september

19:30-21:00 uur

Johanneskerk/Dreef 5

De liederen die wij samen zingen in kerkdiensten komen uit alle windhoeken vandaan. Naast de vele van oorsprong Nederlandse gezangen zijn er veel die hun wortels hebben in, bij voorbeeld, Duitsland, Frankrijk en Engeland. Soms is het ook alleen de melodie waarop een Nederlandse tekst is geschreven. Kortom zingen wij letterlijk en figuurlijk mee met christenen uit andere landen.

Op de Herfstzangavond ligt de focus op liederen die uit de Engelse kerktraditie komen. Onlangs heeft Sytze de Vries deel 2 van "Het liefste lied van overzee" gepubliceerd. Hij heeft nu in totaal 120 Engelse liederen in die bundels voorzien van een vertaling of originele tekst in het Nederlands. Dat maakt het mogelijk een aantal Engelse liederen op de zangavond mee te nemen die niet in onze liedboeken staan, maar waarvan de melodie van radio of televisie wel is bekend.

Ontdek de rijke schat van Engelse gezangen en zing mee in het Nederlands op de Herfstzangavond op 28 september. Graham Kennett, zelf uit Engeland en al jaren vaste organist bij de Johanneskerk, begeleidt de liederen op een uiterst authentieke manier.

Algehele leiding: ds. Saskia van Meggelen

Tijd: 19:30-21:00 uur

Toegang gratis, maar uw vrijwillige bijdrage is welkom.

Na afloop staat de koffie klaar in het Kerkenhuis.

 

In memoriam

Cocky Peters-van Versendaal

Op 26 juni overleed ons trouwe gemeentelid Cornelia Maria Peters-van Versendaal, ruim 86 jaar oud. De laatste weken van haar leven verbleef ze in het ziekenhuis, ze was positief gestemd over haar herstel, maar het bleek uiteindelijk niet meer mogelijk. Cocky was er verdrietig over dat ze moest sterven, maar ze vertrouwde aan de andere kant ontvangen te worden. Cocky was een van de eerste MARVA’s, op de zeevaartschool leerde ze haar man Gé kennen, ze hadden een fijn huwelijk waaruit twee zoons geboren werden. Samen van hun oude dag genieten hebben ze niet gekund, Cocky vond haar man levenloos. Ze zat niet bij de pakken neer. Ze was op zoveel terreinen actief, ze had een brede belangstelling, een eigen werkkring, ze was betrokken bij haar gezin, bridgen, sporten, het ouderlingschap binnen de Johanneskerk. In de Markuskerk leerde ze een diaken kennen, met Koos heeft ze nog goede jaren gehad. Ook hij overleed, maar Cocky bleef haar leven vormgeven. Cocky is altijd een vrouw met stijl geweest. En met een sterk rechtvaardigheidsgevoel! In de dienst in de Johanneskerk voorafgaande aan de crematie hebben we haar herdacht met de woorden van de trouwtekst van haar en Gé, de belofte aan Jakob: ‘En zie Ik ben met u en Ik zal u behoeden overal waar gij gaat.’ Een bemoediging voor hen op de verschillende wegen waarlangs zij gegaan zijn, een bemoediging voor die laatste reis waarop niemand je volgen kan, die je helemaal alleen moet maken. Of toch? Mij geleidt des Heren hand…

Zagen wij maar net als Jakob in zijn droom een ladder? Konden wij maar iets van de hemel zien, om te weten dat onze geliefden daar nu veilig zijn? Maar de doden trekken bij wijze van speken de ladder achter zich dicht. Maar ook voor wie achterblijven is er de belofte: Ik ben met je en zal je behoeden overal waar je gaat. Mogen haar zoons en schoonzoon en schoondochter, haar klein- en achterkleinkinderen met goede moed verdergaan met de herinnering aan hun bijzondere moeder, schoonmoeder en oma. En wij zijn dankbaar voor wie Cocky ook in onze gemeente is geweest.

ds. Saskia van Meggelen

Henk van Rijn

Als Henk thuis was - de helft van het jaar voer hij op zee, als 4de stuurman was hij ooit begonnen, maar klom op tot kapitein - dan was hij ook écht vader, zei zijn dochter Wilma me, dat was quality time: ze liepen bijv. samen hard en met zijn zoon Pieter deelde hij zijn passie voor NAC. Thuis was Henk dezelfde als aan boord van het schip, rustig, weloverwogen, voor iedereen klaar staand; dat zei z’n vrouw Klara me, en die kan het weten, want ze heeft vijf jaar lang met haar man meegevaren.

Zijn ziekte - in de herstelperiode na een beroerte in 2008, deed de parkinson een stap voorwaarts, zoals zoon Pieter dat uitdrukte - heeft natuurlijk invloed gehad op zijn relatie met zijn vrouw en kinderen, omdat dat tenslotte ook zijn spraak beïnvloedde, maar hij blééf de lieve en betrokken man voor zijn vrouw, de rustige en wijze vader voor zijn kinderen en de lieve opa voor zijn kleinkinderen.

Hij moet erg onder zijn ziekte geleden hebben, maar de humor die Henk zo eigen was, bleef ook in huize de IJpelaar, waar hij de laatste twee en een half jaar van zijn leven woonde, zijn kenmerk.

Aanstaande 29 september zouden Henk en Klara vijftig jaar getrouwd zijn. Klara vertelde me dat ze er nog over gedacht heeft of ze het feestje wel in de IJpelaar wilde laten doorgaan, omdat Henk steeds minder goed tegen de drukte kon; het mocht niet meer zo zijn.

Henk was vanaf 2001 pastoraal-ouderling in de Johanneskerk. Bij iemand op bezoek gaan vond hij zeer nodig, omdat hij wist hoeveel mensen - vooral ouderen - daar op zitten te wachten. En met enige spijt, maar met nog meer begrip, hebben we hem in 2007, halverwege zijn tweede termijn, van zijn ambt ontheven, omdat hij steeds meer last kreeg van zijn ziekte.

Henk bleef altijd gericht op het léven, tot het einde toe, verzekerden zijn geliefden me en dat was een troostvolle gedachte toen we op 14 juli in de Johanneskerk met Psalm 103 afscheid van hem namen: ‘O Heer, wat hebt gij dit alles goed geschapen, de aarde is vol van uw werk’.

Henk van Rijn werd 75 jaar.

M. Wagenvoorde

Dien van den Heuvel-Visser

Op 29 juli overleed Dina Adriana van den Heuvel-Visser, in de leeftijd van 79 jaar. Ze had alvleesklierkanker en was de laatste maanden opgenomen in het hospice. Het ziekteproces is snel verlopen en altijd als je bij haar kwam zei ze het maar vast voor je: ‘ik ben weer magerder geworden hè.’ Er schoot niet veel van haar over. Dien, Diny moest van jongs af aan hard werken in het aannemersbedrijf van haar vader. En hard werken bleef ze, ook in haar huwelijk met Jan van den Heuvel. Ze werkte in de huishouding, o.a. bij ds. Van Boven. Zij en haar man kregen een dochter. Ze moest haar man al vroeg missen, 62 jaar werd hij. Geen gezamenlijke oude dag, Diny kon er niet aan wennen dat ze die moest missen, het heeft haar leven verder getekend. Ze had veel over voor het gezin van haar dochter. Bij de 77+maaltijd van de kerk leerde ik haar kennen en sindsdien was er een goed contact. De uitvaartdienst werd gehouden in de Johanneskerk, daar hebben we haar herdacht met woorden uit Psalm 73. ‘U neemt me bij de hand en zult me opnemen in uw heerlijkheid.’ Haar handen die altijd zo gewerkt hebben, die nooit stil zaten, konden het leven niet vasthouden, maar het was de Eeuwige die haar bij de hand pakte en bij zich nam. We hebben haar uit handen gegeven in de handen van de levende God. Dat er troost mag zijn bij haar dochter en schoonzoon, bij haar kleinzoon en zijn vrouw en allen die haar zullen missen.

Theo Veen

Op maandag 7 augustus overleed Teunis Hendrik Veen, in de leeftijd van 79 jaar. Hij woonde met zijn vrouw Wil aan de Zuilenstraat. Hij was al geruime tijd ziek. 11 jaar geleden werd longkanker geconstateerd, een long werd verwijderd, er werd gevreesd voor zijn leven, toch kreeg hij er reservetijd, genadetijd bij. Het afgelopen jaar heeft hij wel erg moeten lijden en dan kan de dood verlossing betekenen. Theo heeft jaren met zijn vrouw een slagerij gehad, ‘de paardenslager van Breda’ was zijn bijnaam. Het was hard werken maar er werd ook genoten, van het vissen, van de volkstuin, van de kleinkinderen, van spontane uitjes, van struinen op een rommelmarkt. Een onuitwisbare indruk op zijn leven maakte de anderhalf jaar diensttijd in Suriname. Voor vertrek had Theo belijdenis gedaan. Ook al was hij er gesloten over, hij beleefde het geloof. Theo kon ongezouten zijn mening zeggen, eerbied voor mensen had hij niet altijd. Maar ontzag voor God, ja dat had hij wel. In de dienst voorafgaande aan zijn begrafenis hebben we uit Prediker 3 gelezen, er zijn in het leven wisselende tijden, maar er is ook een constante: God als Degene voor wie we ontzag krijgen omdat Hij ons tijd van leven geeft. Voor zijn vrouw Wil was het afgelopen jaar erg zwaar, we hopen dat ze het leven weer kan oppakken. Haar en hun gezin wensen we troost en kracht toe.

ds. Saskia van Meggelen

Maaike Talsma

Op 22 juli overleed Egberdina BoudinaTalsma-Vink, op de leeftijd van 92 jaar, beter bekend als Mevrouw Talsma, Maps voor haar vrienden en vriendinnen. De jonge Maaike trouwde op haar negentiende met de pas afgestudeerde dominee Klaas Talsma. Ze kon er boeiend over vertellen: hoe ze als jonge vrouw uit Rotterdam in het Friese Oosterbierum moest omgaan met allerlei verwachtingen en eisen die toen aan een domineesvrouw gesteld werden. Op een foto van de vrouwenvereniging daar is ze verreweg de jongste.

Ze kreeg daar ook haar zoon Adriaan. Het jonge gezin verhuisde nog eens, en toen haar man na de oorlog naar Indië moest als legerpredikant, bleven zij achter. Na zijn terugkeer vonden ze een plaats in Breda, waar Ds Talsma in de Gereformeerde Kerk jarenlang arbeidde.

Mevrouw Talsma vond het fijn om in de stad terug te zijn. Er was meer te doen op cultureel gebied. Haar tomeloze interesses in veel zaken kon ze hier uitleven. Ze was dol op reizen, en hield tot het allerlaatste de politiek en ander nieuws bij. Ook haar kinderen en kleinkinderen genoten van haar helderheid van geest, tot het laatste toe.

Mevrouw Talsma was een gelovige vrouw. Ze heeft een schat aan aantekeningen nagelaten, in en bij haar Bijbels. Ze had er heel wat in gebruik, van de vertaling van 1951, tot de Bijbel in gewone taal van een paar jaar geleden. En liedboeken.

In veel van die boeken staan streepjes in de kantlijn. En op heel veel losse blaadjes staan teksten, Bijbelverzen, maar ook liedteksten.

Ze gaven lezingen en liederen aan voor de afscheidsdienst in de Johanneskerk. Daar vierden we in dankbaarheid haar lieve lange leven, met Psalm 27 en Openbaring 21:3-5.

Ten slotte mochten we haar bij haar man begraven op het Haagveld. Moge de Heer van het leven har familie en vrienden nabij zijn en troosten.

Bram Heringa

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 



Inloggen