LK LKpanorama Lucaskerk_1 Lucaskerk_2 Markuskerk_zaaijer

REISVERSLAG ZOMERONTMOETING 2011 in ARAD

Vol spanning vanwege de grote zorgen in Arad keken wij uit naar de Zomerontmoeting. Zou het door kunnen gaan? Zouden de mensen in Arad de mogelijkheid hebben de negen gasten uit Wismar en de zes uit Breda te ontvangen? Of zou ook hier roet in het eten worden gegooid? Maar gelukkig: onze zorgen werden niet bewaarheid en we hadden een paar geweldige dagen met elkaar! Met hele mooie momenten, goede gesprekken ...

                                                                                                                                                                                                                                                                     ........en leuke uitjes. Wij, Bram Heringa, Renate Junker, Hannie Bouman, Willy van der Akker en Rob en Mieke Frankfoorder zijn vol bewondering voor deze gemeenschap die ondanks zoveel tegenslagen het hoofd rechtop weet te houden! Zij, op hun beurt, zijn intens dankbaar voor de steun vanuit hun partnergemeenten en voor het feit dat er zoveel mensen zijn die voor hen bidden. En er gloort voor het eerst in 2 jaar weer een sprankje hoop! Afgelopen maandag is de rechtbank in Arad gewraakt door de rechtbank in Boekarest inzake het proces rond het gebruiksrecht van kerk en Lutherhuis. Dit proces moet ver weg van Arad door een onpartijdige rechtbank opnieuw gedaan worden. U begrijpt, de vreugde was groot!!

 

Donderdag 16 juni/vrijdag 17 juni

Als thema van de ontmoeting was gekozen voor 'de doop' en daar men in Arad, vanwege alle zorgen, geen kans zag dit thema creatief inhoud te geven, hadden wij dit op ons genomen. En zo reden we 's morgens om vijf uur met 2 auto's en 6 mensen de snelweg op. Met in de bagage een grote tas met stenen en allerlei ander materiaal waarmee wij het thema handen en voeten wilden geven. Na een voorspoedige reis, met een overnachting in Hongarije, werden we om 16.30u. door ds. Béla Tothpal, zijn vrouw Renata en een groepje kerkenraads- en gemeenteleden op een hartverwarmende manier welkom geheten. Op hetzelfde moment arriveerden ook de mensen uit Wismar. Blijdschap om het weerzien alom!  Na de maaltijd hielden we een korte dienst in de kerk en kregen we het programma voor de komende dagen uitgereikt. Daarna werd een ieder door zijn/haar gastgezin meegenomen naar huis.

Zaterdag18 juni

Na het ontbijt bij de gastgezinnen troffen we elkaar weer in het Lutherhuis. Op het programma van vandaag stond een kanotocht op de Maros, de rivier die ook door Arad stroomt. En zo gebeurde het dat de armspieren stevig getraind werden en dat diverse mensen het niet droog hielden. Maar omdat het deze dag erg warm was, droogde iedereen weer snel op! Na het kanoën werden we ontvangen op een boerderij waar men paarden hield. Hier verdeelden we ons voor het eerste themaonderdeel in vier groepjes en werd het stellingenspel rond de doop gespeeld, een eenvoudige methode om tot een gesprek over de doop (in 3 talen!) te komen. Dit lukte wonderwel goed.

D11_10027

Voor het tweede onderdeel kreeg iedereen, na het verhaal van de doortocht van het volk Israël door de Jordaan, de opdracht een bootje te vouwen van stevig papier en daar iets op te schrijven wat verband hield met hun doop of een bede of gedachte. Daarna hebben we, als een symbool van de beweging die ooit met onze doop begonnen is, aan de oever van de Maros de bootjes te water gelaten. Ondanks de letterlijke tegenwind voer menig bootje weg.

 

 

 

Zondag 19 juni

Omdat het afgescheiden groepje mensen (door de bisschop verklaard als zijnde de ELGemeente van Arad) om 10.00u. hun dienst hielden, was er zekerheidshalve voor gekozen om  "onze" kerkdienst om 12.00u. te laten beginnen. Een lange dienst van bijna 2 uur, maar die voorbij vloog. Béla Tothpal en Bram Heringa gingen samen voor. Indrukwekkend was het naspelen van de oprichting van een stenen

Gottesdienst

gedenkteken zoals Jozua dat destijds deed na de doortocht door de Jordaan. Nu werkend met drie stenen (Breda/Wismar/Arad) die eerst overgoten werden met water uit onze drie woonplaatsen en daarna uit het water gehaald en voor de altaartafel op de grond gelegd werden. Vervolgens mocht iedereen die bij binnenkomst een kleine steen gekregen had en daar iets opgeschreven had, zijn/haar steen bij de drie stenen leggen zodat er een bergje stenen ontstond als teken van hoop dat wij 'door het water gaan naar het beloofde land'. Bram had (samen met Ton van Prooijen) teksten hierbij gezocht (een van deze teksten vindt u onderaan

Inloggen